Urodzony w 1970 roku, studiował na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego i Wydziale Sztuki Mediów Uniwersytetu Artystycznego (dawniej PWSSP) w Poznaniu.
Jest autorem fotografii, filmów wideo, performansów, obiektów artystycznych i instalacji. We wczesnych pracach zajmował się problemem tożsamości (performatywnością, procesualnym charakterem podmiotu), między innymi w kontekście gender. Następnie interesowały go takie kwestie jak nieopłacana praca opieki, praca chałupnicza, degradacja przestrzeni publicznej.
Jego prace mają najczęściej osobisty i egzystencjalny charakter, pomimo że jednocześnie poruszają tematy społeczne o dużej ogólności. Dla twórczości Rumiancewa charakterystyczne jest ciągłe negocjowanie, zmienianie stopnia dystansu, krytycyzmu i natężenia emocji do zagadnień, którymi się zajmuje. W niektórych jego fotograficznych pracach widoczna jest tendencja do eksperymentowania z obrazem analogowym i cyfrowym.
W dorobku ma udział w wystawach m. in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowym w Krakowie, Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie, Trafostacji Sztuki w Szczecinie.