Na górę
ENGLISH NEWSLETTER
galerie akademii sztuki w szczecinie
Pokrzywnice / Liliana Zeic 
11.05 - 08.06.2022
POKRZYWNICE / NETTLEBRIDES
 
Galeria Zona Sztuki Aktualnej
 
12.05 - 08.06.2022
 
wernisaż/opening
11.05, g. 18:00
 
kuratorka/curator
Jagna Domżalska
 
identyfikacja wizualna/visual identification
Katarzyna Malejka
W poszukiwaniu bezpieczeństwa dla queerowego ciała Liliana Zeic sięga do świata roślin, które stają się przewodniczkami jej opowieści. Pokrzywy okazują się giętkim pełnym wdzięku ornamentem, mają chroniącą moc, ale też siłę emancypacji. Nie ma tu normatywności, wszystko znajduje swoją formę i słuszność, nawet jabłka na dębach. Narośle i skazy stają się symbolem przekuwania czegoś niechcianego w kluczowe.
 
W jej pracy z delikatnymi tkankami drewna, opracowywaniem ich powierzchni, w komponowaniu ze sobą drobnych, ale też kruchych elementów, jest dużo czułości. Podwójnej: dla dotykanej materii, ale też tej dla siebie samej. Rytmiczne, powtarzalne czynności koją, jak mantra. Znikają powidoki niełatwych wspomnień ze stolarni rodziców.
 
Zapachy politury i struktury fornirów Zeic odkrywa dla siebie i przekłada na kompozycje mówiące o intymności i wyzwoleniu przez radykalną bliskość. Buduje wizualny kodeks przetwarzania traumy poprzez oswajanie praktyk seksualnych, jakby układała zielnik.
 
Sięga też po włókno z pokrzywy, które jest bardzo mocne, a jednocześnie delikatne. Ta dwuznaczność ziół o oczyszczających właściwościach, które traktowane są jak chwasty sięga aż baśni słowiańskich, w których seks pozamałżeński nazywano „skakaniem w pokrzywy”, a pozamałżeńskie dziecko "znajdą z pokrzyw”, urodzoną przez „pokrzywnicę”. Określenie to wcale jednak nie musiało oznaczać potępienia przez społeczność. Równie dobrze mogło wyrażać ukryte uznanie dla odwagi podejmowania ryzyka w imię instynktu, intuicji, wolności. Zeic przechwytuje to pojęcie stwarzając miejsce dla zachwytu nad tym co nienormatywne i co na granicy/poza granicami społecznego przyzwolenia.
 

Liliana Zeic (dawniej Liliana Piskorska) – rocznik 1988, artystka wizualna, doktora sztuk pięknych, queerowa feministka.
 
W swojej praktyce artystycznej analizuje problematykę społeczną z perspektywy radykalnej wrażliwości, zajmuje się tematem queerowości i nieheteronormatywności oraz czerpie ze swoich doświadczeń wychowywania w regionie Europy Środkowo-Wschodniej. Pracuje z wideo, fotografią, obiektem oraz tekstem tworząc intermedialne i performatywne projekty oparte na badaniach artystycznych. Pod nazwiskiem Zeic tworzy od lutego 2020 roku.
 
Finalistka Forecast Forum w Haus der Kulturen der Welt w Berlinie w 2017 roku. Laureatka nagrody publiczności: Spojrzenia 2019: Nagroda Deutsche Bank. Laureatka OP YOUNG 2020, w tym samym roku nominowana do nagrody WARTO. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych (m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Muzeum Współczesne Wrocław, Galeria Miejska Arsenał).
 
-
 
Seeking safety for the queer body, Liliana Zeic looks to the world of plants, which become the guides of her story. Nettles prove a supple, graceful ornament, possessed of power to protect but also endowed with the power of emancipation. There is no normativity here, everything finds its form and equity, even apples on oaks. The growths and blemishes become a symbol of a thing unwanted that is reforged into something crucial.
 
There is a great deal of tenderness in her engagement with the delicate tissues of wood, in how she works their surfaces, in the composition of the minor and fragile elements. It is twofold as she is sensitive towards matter she touches, and to herself as well. The rhythmical, repetitive activities are soothing, like a mantra. The afterimages of difficult memories of her parents' carpentry workshop fade.
 
Zeic discovers the scent of varnish and structure of the veneer for herself, translating both into compositions that speak of intimacy and liberation through radical closeness. She builds a visual code of working through trauma by taming sexual practices, as if she were arranging an herbarium.
 
She also avails herself of nettle fibre, a greatly robust and yet delicate filament. This ambiguity of the cleansing and purifying herbs in which one sees but weeds goes all the way back to Slavic fairy tales, in which extramarital sex was called "jumping into nettles" and a child out of wedlock was a "nettle foundling", born by a "nettlebride". Still, the term did not necessarily denote her being condemned by the community. It could just as well have expressed implicit appreciation for the courage to take risks for the sake of instinct, intuition, freedom. Zeic intercepts the notion, creating a space of enchantment with the non-normative, with what lies on the borderline/beyond the boundary of social approval.
 

Liliana Zeic (Piskorska) – born in 1988, visual artist, PhD in fine arts, queer feminist.
 
In her artistic practice, she analyses social issues from the feminist-queer perspective, deals with the topics of queerness and non-heteronormativity, and draws on her experiences of being brought up in the region of Central/ Eastern Europe. She works with video, photography, object and text, creating intermedia and performative research-based projects. She has been creating under the name Zeic since February 2020.
 
She is a finalist of the Forecast Forum in Haus der Kulturen der Welt in Berlin in 2017 and the Audience Award Winner: Views 2019 in Zachęta National Gallery of Art. She has taken part in over 100 individual and group exhibitions in Poland and abroad. Her works are part of private and public collections (incl. Zachęta National Gallery of Art, Wrocław Contemporary Museum, Municipal Gallery Arsenał).
 

tłumaczenie/translation: Szymon Nowak