Na górę
ENGLISH NEWSLETTER
Wydział Edukacji Muzycznej
publikacje
 
 
 
Alicja Delecka-Bury
Źródła sukcesu pedagogicznego animatorów kultury muzycznej. Studium przypadków
Oficyna Wydawnictwa Impuls, Kraków 2015

Książka Źródła sukcesu pedagogicznego animatorów kultury muzycznej. Studium przypadków składa się z dwóch części tematycznych. Część pierwsza, opisująca kontekst teoretyczno-metodologiczny, zawiera trzy rozdziały. Pierwszy z nich, Animacja kulturalna – geneza, pojęcie, funkcje, traktuje o upowszechnianiu kultury, edukacji kulturalnej, animacji kulturalnej i jej organizatorze, czyli animatorze kultury, oraz prezentuje wyniki wybranych najnowszych badań naukowych dotyczących działalności animatorów kultury w Polsce. W drugim rozdziale, Bieg ludzkiego życia w perspektywie badań biograficznych, przedstawiona została istota faz i biegu życia człowieka, rola zdarzeń krytycznych i osób znaczących w biografii oraz wybrane badania naukowe prowadzone w perspektywie biograficznej. Część teoretyczną zamyka rozdział Sukces – jego wymiary, pola i źródła. W dwóch podrozdziałach o sukcesie osobistym i zawodowym omówione zostały terminy, pojęcia, wymiary i źródła sukcesu na podstawie literatury psychologicznej, pedagogicznej, socjologicznej i dotyczącej nauk o zarządzaniu.
Część druga publikacji, stanowiąca analizę i prezentację badań empirycznych, opisuje drogi kariery animatorów kultury muzycznej Pomorza Zachodniego. Składają się na nią cztery rozdziały. Pierwszy, Animatorzy kultury muzycznej Pomorza Zachodniego, zawiera charakterystykę kultury muzycznej tego regionu, jej krótki zarys historyczny, opisuje przemiany po transformacji polityczno-ustrojowej, obecny amatorski ruch artystyczny na tym terenie oraz przedstawia program przeprowadzonych badań. Rozdział drugi, Zdarzenia krytyczne zmieniające bieg kariery zawodowej, przedstawia kluczowe wydarzenia odczytane z biografii animatorów pracujących w tym środowisku. Uporządkowane są one w podrozdziałach dotyczących punktów zwrotnych w życiu osobistym, związanych z działalnością muzyczną, a także tych o charakterze społeczno-polityczno-ekonomicznym.
Trzeci rozdział, Zdarzenia przełomowe w sferze aktywności animacyjnej, opisuje krytyczne decyzje osobiste, związane zarówno z edukacją, jak i z wyborem drogi zawodowej. Wszystkie wyodrębnione zdarzenia krytyczne i podjęte pod ich wpływem decyzje rozmówców zanalizowane zostały włącznie ze współwystępującym z nimi kontekstem społecznym: kulturą, edukacją estetyczną, szkołą, rodziną i środowiskiem pracy.
W czwartym rozdziale, Sukces jako istotny czynnik pracy animatorów kultury muzycznej, zawarte zostały osobiste definicje sukcesu podmiotowego konstruowane przez narratorów oraz charakterystyki czterech typów animatorów kultury muzycznej. Wyłonione zostały one po zastosowaniu kryterium subiektywnego pojmowania i odczucia sukcesu podmiotowego przez badane osoby i analizie ich specyficznych dróg życiowych i edukacyjnych oraz doświadczeń animacyjnych. Porównanie sukcesu pedagogicznego podmiotowego z przedmiotowym pozwoliło odnaleźć związek pomiędzy nimi dla każdego z wyodrębnionych typów.
Całość książki zamykają Zakończenie – wnioski, perspektywy, postulaty, Bibliografia, Netografia oraz Aneks. W Aneksie znajdują się dane dotyczące chórów i zespołów regionu szczecińskiego, przedstawione w chronologii powstawania, informacje o chórach szkolnych biorących udział w programie „Śpiewająca Polska” w regionie szczecińskim i koszalińskim, a także dane liczbowe pozyskane z Kurii Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej na temat zespołów muzycznych działających przy parafiach.

Piotr Gryska
Suita dziecięca "Jeż"
 
Suita dziecięca Jeż na flet, klarnet i orkiestrę smyczkową to ośmioczęściowy utwór cykliczny utrzymany w stylistyce neoklasycznej, z wyraźnymi odwołaniami do formy suity orkiestrowej i polifonii późnego baroku. Jednocześnie kompozycja stanowi odwołanie do formy wariacyjnej, gdzie pierwsza część spełnia rolę tematu, po którym następuje siedem wariacji będących swojego rodzaju aluzjami do popularnych tańców, takich jak walc, polka, gawot (jako intermezza taneczne) oraz takich form jak nokturn czy fughetta (intermezza nietaneczne). Ostatnią część stanowi Finale, będące syntetycznym podsumowaniem całego cyklu. Materiał dżwiękowy kompozycji opiera się na tonalności rozszerzonej z dużym udziałem chromatyki i alteracji. Odniesieniem do dwudziestowiecznych środków kompozytorskich jest zastosowanie techniki aleatoryzmu kontrolowanego w części Notturno.
 
Alicja Delecka-Bury (redakcja naukowa)
Współczesne wyzwania szkolnictwa muzycznego. Kim jest nauczyciel szkoły muzycznej I stopnia?
Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2015

Zmiany w polskim szkolnictwie muzycznym I stopnia, ustawowe obniżenie obowiązku szkolnego, coraz młodsze dzieci w szkole, wkraczająca do szkół muzycznych edukacja medialna budzą wiele pytań i wątpliwości. Przede wszystkim o jakość i sens istnienia dzisiejszej szkoły muzycznej. Jakich wymaga zmian? Jaki jest/ będzie charakter pracy nauczyciela, w jakie kompetencje merytoryczne, metodyczne i moralne powinien być wyposażony? Jaka jest jego rola i zadania we wczesnej edukacji muzycznej? Jakie jest/ powinno być kształcenie nauczycieli na uczelniach artystycznych? Czy ich absolwenci są/ będą solidnie i merytorycznie przygotowani do pracy w muzycznej szkole przyszłości? Ufam, że przedłożona czytelnikowi monografia pt. Współczesne wyzwania szkolnictwa muzycznego. Kim jest nauczyciel szkoły muzycznej I stopnia? chociaż w części odpowie na te pytania, czym wypełni lukę w pedagogicznej refleksji naukowej dotyczącej pierwszego stopnia kształcenia muzycznego, a także pogłębi myśl pedeutologiczną i przyczyni się do debaty na temat niewątpliwego wpływu ewolucji współczesnej kultury na profesjonalną edukację artystyczną.