patrzę sobie na ręce / Małgorzata Kopczyńska

Galeria r

30.07–27.08.2021

Patrzę sobie na ręce

indywidualna wystawa Małgorzaty Kopczyńskiej* [pierwsza z cyklu wystaw „Patrzymy sobie na ręce”]

wernisaż:

30 lipca 2021 (piątek),

godz. 15.30–17.00

czas trwania wystawy:

30.07–27.08.2021

wystawę można zwiedzać po wcześniejszym umówieniu!

w terminie 12 - 22.08 należy dzwonić pod numer kuratorki – 508 181 390

kuratorka:

dr Olga Kiedrowicz

projekt graficzny:

Tomasz Świtalski

www wydarzenia

Galeria R+
Akademia Sztuki w Szczecinie

Powszechnie przyjęło się, że gdy „ktoś patrzy komuś na ręce” jest nieufny, kontrolujący, nadzorujący (wobec kogoś lub czegoś – zjawiska, przedmiotu) lub podejrzewający, że ktoś może postąpić nieuczciwie. Małgorzata Kopczyńska „patrzy sobie na ręce” z zupełnie innych powodów. Artystka – odrywając się od przyzwyczajeń – pozwala prowadzić siebie dłoniom, spontanicznie, z uważnością, czujnością, pozwalając sobie na twórcze, naturalne błędy, będące elementem doświadczania formy oraz inspiracją w dalszym procesie. Obserwuje ręce (dłonie) z czujnym okiem badaczki, zaintrygowanej tym co dalej. Finalnie powstają obiekty, które – w nawiązaniu do słów Andrzeja Klawiter’a oraz Dawida Wiener’a („Ekspektatywa 2: Komunikacja. Pogłębianie uczucia przestrzeni”) – można określić jako „splot procesów emocjonalnych i poznawczych” poprzez synergiczne działanie dłoni oraz intuicji.
„Rzeczą zmysłów jest oglądać, rzeczą intelektu jest myśleć” (Immanuel Kant)

Ważnym aspektem w twórczości artystki są wzajemne relacje rzeźby oraz sztuki użytkowej (design’u). Odbiór prezentowanych na wystawie obiektów może być więc zjawiskiem czysto estetycznym (wizualnym, haptycznym), bazującym na kunszcie formy, kształtu, detalu lub zjawiskiem kształtującym/analizującym relacje – przestrzenne, użytkowe czy społeczne. Jedna z ostatnich prac – „outcry” (krzyk niezgody) – to idealne świadectwo powyższych słów. Praca o pierwotnym tytule – „wypruwam sobie flaki elegancko” – staje się rzeźbiarskim protestem, aktem buntu, zmaterializowanym, emocjonalnym krzykiem. Elegancję widzimy, dotykamy, podziwiamy. „Potrzebuję rzeźbienia jak tlenu (…) czyszczę moim wyrzeźbionym krzykiem siebie” – mówi artystka, skłaniając nas tym samym do nawiązania głębszej relacji z obiektem.

„Każdy aspekt formy, bez względu na to, czy jest to część czy wzór, może być rozpatrywany, jako struktura składników” (Christoper Alexander)
Dotyk w twórczości Małgorzaty Kopczyńskiej pozwala na wykreowanie szczególnej więzi – osobistej, wręcz intymnej. Dlatego artystka postanowiła „patrzeć sobie na ręce”, szukając pełnego doświadczenia, szukając „skraju”, gdyż jak wspomina Zbigniew Herbert „(…) na skraju prawdy rośnie dotyk”.

tekst | kuratorka: Olga Kiedrowicz-Świtalska projekt graficzny: Tomasz Świtalski

*Małgorzata Kopczyńska – dr hab., prof. AS
Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu), dyplom z rzeźby w pracowni prof. Olgierda Truszyńskiego (1997). W 2010 roku obroniła rozprawę doktorską w dziedzinie: sztuki piękne na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. W 2016 roku uzyskała tytuł doktora habilitowanego w dziedzinie sztuki piękne, nadany uchwałą Rady Wydziału Rzeźby i Intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Jej praca pt.: Tancerka znajduje się w zbiorach Wielkopolskiego Stowarzyszenie Zachęty Sztuk Pięknych, obecnie eksponowana na dziedzińcu Szkoły Baletowej na Starym Mieście w Poznaniu.
Brała udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych i indywidualnych w kraju i za granicą, między innymi w: Art. Stations Stary Browar w Poznaniu, Galeria Arsenał w Poznaniu, CSW Znaki Czasu w Toruniu, Galerii Krytyków Pokaz w Warszawie, BWA w Zielonej Górze, Galerii Miejskiej BWA w Bydgoszczy, Instytucie Sztuki Wyspa w Gdańsku, Galeria Scena Duża/ Scena Mała UAP w Poznaniu, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Galerii Kobro w Łodzi, Kunstbauwerk e V. Vierraden, Kulturzentrum Faust Hannover, CASO Osaka, Bar le Duc- Festiwal Cup de Foudre. Prowadzi również działalność kuratorską, zorganizowała autorskie projekty wystawiennicze, między innymi: Lapidarium, CK Zamek w Poznaniu Sculptura Liberalis w Galerii u Jezuitów w Poznaniu, międzynarodową wystawę Waterfalls w Starym Browarze, Słodownia+1, Poznań, Synergia w Miejskim Ośrodku Sztuki w Gorzowie Wielkopolskim, cykl wystaw Miasto Kobiet w Muzeum Techniki i Komunikacji w Szczecinie, Idealiści i Prowokatorzy w Galerii Miejskiej BWA w Bydgoszczy. W latach 2011-14 była kuratorką Galerii Rektorskiej, a w latach 2014-17 założycielką i kuratorką Galerii R+, obie galerie w strukturze Akademii Sztuki w Szczecinie. W latach 2010 do 2020 prowadziła Pracownię Rzeźby i Transformacji Cyfrowych, obecnie prowadzi Pracownię Form Przestrzennych i Struktur Architektonicznych na Wydziale Architektury Wnętrz.